Archiwum kategorii: projekty architektoniczne

ARCHDZIENNIK – 2021.12.10 JAK WAŻNE SĄDRZEWA

drzewa co w nich ważnego

Żeby podkreślić wagę drzew w miastach , gdzie zagęszczenia zanieczyszczeń, CO2, spływ wody są największe, podaje kilka ważnych informacji.

SCHŁADZANIE MIAST POPRZEZ DRZEWA

  • Drzewa działają niczym olbrzymi klimatyzator w upalne letnie dni, ochładzając przy tym powietrze atmosferyczne;
  • Oddziaływanie transpiracyjne jednego drzewa w ciągu roku, powodujące ochładzanie atmosfery można porównać  do 10 pracujących non stop klimatyzatorów. Strategiczne rozmieszczenie drzew na terenach zurbanizowanych może obniżyć temperaturę powietrza o 8 stop. C, redukując o 30 proc. zapotrzebowanie na klimatyzację;
  • Jedno dorosłe drzewo może wytranspirować latem do 450 l wody dziennie. Taki efekt daje 5 dużych klimatyzatorów działających 20 godzin na dobę i obniżających temperaturę otoczenia o 3-7 stop. C;
  • Jedno drzewo w ciągu roku absorbuje ok. 3 tys. litrów wody opadowej i wprowadza do powietrza kilkaset jej litrów pod postacią pary;
  • Obecność drzew wpływa pozytywnie na lokalny klimat, co pomaga zaoszczędzić od 20 do 50 proc. energii potrzebnej do ogrzewania.

WIĄZANIE DWUTLENKU WĘGLA POPRZEZ DRZEWA

  • Ekosystemy leśne Polski są potężnymi sojusznikami w walce z globalnymi zmianami klimatycznymi, gdyż pełnią rolę pochłaniaczy CO2, wpływając na stabilność klimatu;
  • Drzewa wiążą w sobie węgiel atmosferyczny przez asymilację dwutlenku węgla w procesie fotosyntezy. Pochłanianie CO2 odbywa się przez liście i igły drzew, w chloroplastach w tkance miękiszowej. Za sprawą energii słonecznej i wody, węgiel atmosferyczny, pochodzący z CO2 jest wiązany i wbudowywany w drewno;
  • Jedno drzewo absorbuje średnio 1 tonę tego pierwiastka na każdy metr sześcienny przyrostu i produkuje przy tym 727 kg tlenu;
  • Jeden hektar lasu pochłania rocznie nawet 3600 kg węgla, to mniej więcej tyle ile w ciągu godziny wydziela 200 osób;
  • Wszystkie lasy w Polsce pochłaniają rocznie ok. 41 mln ton dwutlenku węgla;
  • Drzewa są swoistym filtrem, doskonale pochłaniają i neutralizują substancje toksyczne, takie jak: dwutlenek węgla, dwutlenek siarki oraz metale ciężkie (ołów, kadm, miedź, cynk);

ZATRZYMANIE WODY POPRZEZ DRZEWA

  • Lasy chronią nie tylko klimat, lecz także glebę, wody powierzchniowe i podziemne, zapobiegając erozji, wyjaławianiu ziemi, osuwiskom, lawinom. Zmniejszają również zagrożenie powodziami i łagodzą skutki suszy;
  • Jeden hektar lasu liściastego może zatrzymać a następnie stopniowo oddać środowisku 50 m3 wody;
  • Duże obszary leśne, jak rozległe zielone dywany puszcz, można przyrównać do gigantycznej gąbki, magazynującej i filtrującej wodę a jednocześnie, w miarę potrzeb oddającej ją w postaci pary wodnej do atmosfery. Lasy wpływają na mikroklimat lokalnie i kształtują klimat globalnie, nawilżając powietrze, ochładzając je i oczyszczając atmosferę ze znajdującej się w niej pyłów;
  • Metr kwadratowy gleby leśnej jest w stanie zmagazynować do 200 litrów wody a tylko jej wierzchnia, 10-centymetrowa warstwa zdolna jest przyjąć blisko 50 litrów wody opadowej;

OCZYSZCZANIE POWIETRZA POPRZEZ DRZEWA

  • Ekosystemy leśne Polski są potężnymi sojusznikami w walce z globalnymi zmianami klimatycznymi, gdyż pełnią rolę pochłaniaczy CO2, wpływając na stabilność klimatu;
  • Drzewa wiążą w sobie węgiel atmosferyczny przez asymilację dwutlenku węgla w procesie fotosyntezy. Pochłanianie CO2 odbywa się przez liście i igły drzew, w chloroplastach w tkance miękiszowej. Za sprawą energii słonecznej i wody, węgiel atmosferyczny, pochodzący z CO2 jest wiązany i wbudowywany w drewno;
  • Jedno drzewo absorbuje średnio 1 tonę tego pierwiastka na każdy metr sześcienny przyrostu i produkuje przy tym 727 kg tlenu;
  • Jeden hektar lasu pochłania rocznie nawet 3600 kg węgla, to mniej więcej tyle ile w ciągu godziny wydziela 200 osób;
  • Wszystkie lasy w Polsce pochłaniają rocznie ok. 41 mln ton dwutlenku węgla;

WYTWARZANIE TLENU POPRZEZ DRZEWA

  • Las to tlen a tlen to życie. Codziennie przez nasze płuca przepływa od 60 do ponad 200 g tlenu, w zależności od naszej aktywności fizycznej;
  • W lesie nasz organizm szybciej się regeneruje, zwłaszcza po ciężkich stresach czy wysiłku fizyczny;
  • Łącznie lasy Ziemi zaspokajają połowę zapotrzebowania na tlen wszystkich ludzi i zwierząt, produkując go rocznie około 26 mld ton;
  • Z 1 m2 powierzchni liściowej drzew dostaje się do powietrza atmosferycznego w ciągu okresu wegetacyjnego od 0,5 do ponad 1 kg czystego tlenu;
  • Jedna dorosła, 60-letnia sosna produkuje tlen niezbędny do życia 3 osób;
  • Jeden hektar lasu w ciągu 24 godzin wytwarza około 700 kilogramów tlenu. Zaspokaja to dobowe zapotrzebowanie 2500 osób;
  • Do drzew dostarczających największe ilości tlenu należą: buk pospolity (1,1 kg), klon (1,1 kg), robinia akacjowa (1,1 kg), dąb (0,8 kg), lipa i jesion (0,7 kg). Podobne ilości tlenu wydzielają drzewa iglaste, takie jak sosna.

OCHRONA PRZED HAŁASEM POPRZEZ DRZEWA

  • Lasy wokół dużych miast i w ich sercu działają jak strefy buforowe, chroniąc przed zanieczyszczeniami i hałasem;
  • Zalesiony pas ziemi o szerokości 250 m obniża hałas samochodowy o około 66%. Bez niego, by osiągnąć ten sam efekt, musielibyśmy odsunąć się od drogi aż o 2 km.

Co ciekawe tych plus jest dużo więcej. Dla tego często nie rozumiem wycinki drzew pod inwestycje . Projekt można poprowadzić w taki sposób, żeby wciągnąć ten drzewostan w koncepcje architektoniczną, co w ty tygodniu chciałem pokazać.

ARCHDZIENNIK – 2021.12.08 Z DRZEWAMI POMIĘDZY

Kontynuując temat tego tygodnia: DRZEWA I ARCHITEKTURA

Mimo że projekt nie znajduje się w mieście, musiał się znaleźć w tym zestawieniu. Od lat to jeden z ulubionych projektów.

Ten dom dla mnie jest niezwykłym kompromisem i ukłonem w kierunku zastanego krajobrazu. Autorzy projektu pracownia LACATON & VASSAL ARCHITECTES z poszanowaniem krajobrazu odważnie wpisali nowy dom pomiędzy drzewa. Ten dom powstał pod koniec lat 90, ale koncepcyjnie jest bardzo świeży i na czasie. Przy jego budowie nie ucierpiało żadne drzewo, dlatego musiał się znaleźć w tym zestawieniu.

Opis założeń koncepcyjnych poniżej, wykorzystałem oryginalny opis autorów projektu.

Odsłonięty na południowym wschodzie i od dawna niezamieszkany teren jest jedną z ostatnich niezabudowanych działek na bezpośredniej linii brzegowej Zatoki Arcachon.


Pas wydmy porośniętej arbutusami, mimozami i 46 sosnami wznosi się, a następnie gwałtownie opada w kierunku zatoki.


Jak zachować wydmę i jej roślinność, kiedy budowanie dookoła oznacza wycinanie drzew, a nawet budowanie na ziemi?

  1. Unikać wycinki sosen i wykarczowania niskiej roślinności arbutusów, których oddziaływanie, widziane z Zatoki, jest szczególnie odczuwalne.
  2. podnieść dom nad ziemię, aby czerpać korzyści z widoku.
  3. wykluczyć ciężkie roboty ziemne, które szczególnie niszczą powierzchnię ziemi z piasku.


Wysokość pod platformą jest zmienna, ale zawsze wystarczająca, aby można było pod nią przejść.


Podobnie jak elewacje boczne, spód składa się z paneli aluminiowych, tworzących sztuczne niebo, które dzięki prostopadłym do zatoki falom odbija jego światło.


Zachowały się sosny, w tym te znajdujące się w obrębie czterech ścian samego budynku. Drzewa te przemierzają dom w specjalnych uchwytach przystosowanych do ich kołysania, wzrostu i utrzymania w dobrym stanie zdrowia.


Biegnąca wzdłuż brzegu plaży tradycyjna drewniana ściana oporowa została przerobiona.

autor zdjęć : Philippe Ruault 

biuro architektoniczne odpowiedzialne za projekt: LACATON & VASSAL ARCHITECTES

autor grafiki : idcode , archilab

ARCHDZIENNIK – 2021.12.07 Z DRZEWAMI NA DACHU

Kontynuując temat tego tygodnia: DRZEWA I ARCHITEKTURA

Szukałem projektu, który idealnie by pasował do tematu

  1. kontekst miejski
  2. zasadność wprowadzenia drzew na dach

Wybrałem House K , z pracowni architektonicznej Sou Fujimoto

Ten mały domek, świetnie odnajduje się w gęstej zabudowie Osaki w Japoni. A wykorzystanie dachu do stworzenia pewnego rodzaju ogrodu , w którym porozrzucane są donice z zasadzonymi drzewami daje ciekawą perspektywę użytkowania . Zasadność wykorzystania dachu i stworzenie z niego formy landscapu , świetnie działa przy tak małej działce i tak gęstym kontekście.

„Dom k” sou fujimoto to obszerny dom w kształcie półksiężyca w gęstej miejskiej tkance północno-wschodniej Osaki.  Prostokątna bryła dosłownie wyrasta z ziemi delikatnym wklęsłym ruchem, aż do szczytu w najbardziej na wschód wysuniętym punkcie. Taka forma architektoniczna staje się zatem mocnym wizualnie obiektem i zapewnia rodzinie bardzo potrzebną przestrzeń zewnętrzną w postaci tarasu na dachu. Dach dodatkowo konfrontuje wszechobecne płyty betonowe z kompozycją drzew w donicach metalowych.

autor zdjęć : iwan baan

biuro architektoniczne odpowiedzialne za projekt: Sou Fujimoto

autor grafiki : idcode , archilab

ARCHDZIENNIK – 2021.12.02

ZA MUREM

Ten projekt to zdecydowana klasyka architektury, projekt z pracowni OMA Rema Koolhaasa . Bardzo dobrze nawiązuje do tematu tego tygodnia – Małe zespoły mieszkaniowe. Ta mieszkaniówka w Tokio, znajduje ciekawy pomysł na odizolowanie się od zgiełku największej metropolii świat. Poprzez cyklopi mur ( a raczej formę jej interpretacji). Pofalowany dach łapie światło do części salonowej, a atria zapewniają cichą i intymną przestrzeń na zewnątrz.

Budynek holenderskiego architekta Rema Koolhaasa jest jednym z jego wczesnych projektów. Projekt odkrywa nową typologię mieszkaniową przez opakowanie 24 mieszkań 3-piętrowych w dwóch kompaktowych budynkach.

Bez żadnej przestrzeni między domami, ani znaczących otworów zewnętrznych, do lokali można się dostać z sieci korytarzy przypominających alejki z ogrodzonymi na parterze dziedzińcami. Górne piętra mają pofalowane dachy, które dramatycznie wychylają się, aby przyciągnąć światło.

pracownia architektoniczna odpowiedzialna z projekt: OMA

ARCHDZIENNIK – 2021.12.02

W KWARTALE

O mało nie zapomniałem tej mieszkaniówce w tym zestawieniu , projekt nie jest może najnowszy, ale na pewno dużo zamieszał w świecie architektury. Dla mnie o tyle ważny w tym zestawieniu projektów architektonicznych mieszkaniowych w zwartej zabudowie, ale będącego małym zespołem zabudowy mieszkaniowej. Projekt mocno definiuje kwartał zabudowy miejskiej, jednocześnie tworząc uliczki wewnętrze kwartału będące, które są ciekawą formą przestrzeni półprywatnej.

Ulice mają kameralną skalę o szerokości 7,5 m otoczone z każdej strony dwu- i trzykondygnacyjną zabudową. Na ich skrzyżowaniu, w samym sercu projektu, dwie ulice rozszerzają się tworząc wysadzany drzewami plac.

Balkony i wykusze zwisające z ulicy, tarasy i liczne drzwi wejściowe stwarzają poczucie własności i możliwość personalizacji przestrzeni.

Donnybrook Quarter wywarł duży wpływ na myślenie o wykorzystaniu niskiej zabudowy o dużej gęstości zabudowy do tworzenia udanych mieszanych dzielnic.

architekci : Peter Barber Architects

ARCHDZIENNIK – 2021.12.01

DOMY NA DACHU FABRYKI

biura architektoniczne odpowiedzialne za projekt : Delmulle Delmulle Architecten

Fotografie: Piet Albert Goethals

To kolejny projekt architektoniczny, który miesza funkcje (tym razem funkcje przemysłową z mieszkaniową) i jest fajnym przykładem projektu, który może funkcjonować w gęstej zabudowie miejskiej .

Projekt osiedla dachowego i fabryki znajduje się w Oudenaarde, prowincjonalnym mieście w Belgii. Zgodnie z przepisami planistycznymi na tym terenie można budować tylko budynki przemysłowe. Ze względu na centralne położenie i mieszkaniowy charakter okolicy, dach został wykorzystamy jako drugą powierzchnię do budowy niskoenergetycznych domów na dachu .

Traktowanie dachu fabryki, który w innym przypadku jest nieużywany (nieprzepuszczający wody) jako działka pod zabudowę mieszkaniową może stanowić małą odpowiedź na dogęszczanie miasta. I fantastyczny przykład projektu, który jest małym zespołem mieszkaniowym.

ARCHDZIENNIK – 2021.11.30

Projekt wykonany przez biuro : abv+architecten

źródło informacji : https://omgeving.vlaanderen.be/molenveld-brasschaat

Dzisiaj znowu hybryda, ale mega ciekawa. Połączenie szkoły, przedszkola i niskobudżetowej mieszkaniówka. Dla mnie to świetny przykład, efektywnego komasowania funkcji celem dogęszczania , ekonomii eksplantacji obiektów, ekonomii realizacji, i poszanowania dla otoczenia .

To świetny przykład również Partnerstwa publiczno-prywatnego między gminą Brasschaat, Eiffage Development NV i Antwerpse Bouwwerken jest również wyjątkowe ze względu na dużą dbałość o zrównoważony rozwój.

A historia powstania budynku jest następująca:

Miejska szkoła podstawowa Gibo Mariaburg przez 10 lat borykała się z poważnymi brakami. Prace remontowe byłyby na dłuższą metę zbyt kosztowne, dlatego konieczna była nowa budowa. Szkoła i gmina Brasschaat połączyły siły, tworząc wyjątkowy projekt: nowe przedszkole i szkoła podstawowa, żłobek i opieka nad dziećmi w połączeniu z 26 niedrogimi domami dwupoziomowymi. 

Poniżej kilka wypowiedzi ludzi związanych z powstaniem tego obiektu

„Naszym projektem staraliśmy się zajmować jak najmniej miejsca, z należytym poszanowaniem istniejącej zieleni. W końcu Gibo Mariaburg był znany jako zielona szkoła ze względu na obecność przestronnych placów zabaw i lasu zabaw”

 „Połączyliśmy oba programy – szkolny i mieszkaniowy – w możliwie najbardziej efektywny sposób, niejako przenosząc szkołę pod jednostki mieszkaniowe. Stworzyło to miejsce przy szkole na 26 dwupoziomowych domów z przestronnym tarasem. Ponadto szczególną uwagę zwróciliśmy na niezbędną separację pod względem przepływów cyrkulacyjnych. Domy dwupoziomowe są dostępne przez obszar mieszkalny oddzielony od zajęć szkolnych”. (słowa Architekta Johan Seliaerts, najlepiej ilustrują co autorzy chcieli osiągnąć)

„Chcieliśmy stworzyć niedrogie mieszkanie bez od razu decydowania się na budowę mieszkania. Skupiono się na zagęszczeniu, które można ładnie wkomponować w otoczenie z poszanowaniem istniejącej zieleni. – Radca ds. planowania przestrzennego, mieszkalnictwa, ochrony środowiska i polityki dotyczącej odpadów Myriam Van Honste.

ARCHDZIENNIK – 2021.11.26

KRÓTKIE PODSUMOWANIE

rowerkowej przygody tego tygodnia. Zadaniem było sprawdzić możliwości i je pokazać. Oczywiście nie da się pokazać wszystkiego w ciągu tygodnia, ale wybrałem moim zdaniem świetnych reprezentantów różnych rozważanych wariantów. 

1. Miejsca parkingowe rowerowe, mogą świetnie korespondować z przestrzenią publiczną

Czytaj dalej

ARCHDZIENNIK – 2021.11.25

 W BUDYNKU 

A MOŻE TAK ROWER WPUŚCIĆ DO BYDYKU ?

Moja ukochana żona na swój dyplom zaprojektowania wnętrz zrobiła projekt modernizacji wnętrz starej słodowni w browarach  tyskich, budynek w sam w sobie miał niesamowite wnętrza, trzeba je było tylko pokazać. Obok starych browarów w Tychach ciągnie się jeden z głównych szklaków rowerowych, stąd zrodził się pomysł, żeby ten szlak przepuścić przez budynek i tą niesamowitą konstrukcje uczynić częścią szlaku.

Ścieżka przebiegała przez wszystkie kondygnacje, spirale i oploty jakie tworzyła ścieżka tworzyły przestrzenie gdzie znajdowały się różne funkcji, siłownia, teatr, kino, restauracja itd.

Projekt, który fantastycznie pokazuje możliwości jakie nie są możliwe przy samochodzie. 

Niestety dzisiaj ten budynek jest zagospodarowany, zupełnie inaczej, funkcja biurowa. A przestrzenie z niesamowicie wyrazista konstrukcja drewniana zatraciły się. 

autorka : Karolina Rybińska Bańka

promotor : Mikołaj Machulik

DIAGRAM KONCEPCYJNY
STAN PIERWOTNY
WIZUALIZACJA
AKSONOMETRIA
AKSONOMETRIA
AKONOMETRIA
WIZUALIZACJA

ARCHDZIENNIK – 2021.11.24

 NA BUDYNKU 

ŚCIEŻKA ROWEROWA, KTÓRA WIJE SIĘ PO DACHU SZKOŁY

To projekt, który odkryłem niedawno, ale świetnie ilustruje pewna Idę łączenia funkcji, a tym samym po pierwsze optymalizacji i wykorzystania do maksimum przestrzeni miejskiej. Będę to powtarzał jak mantrę, miasta potrzebują dogęszczania, a nie rozwlekania na przedmieścia.

Mamy tu zwykła szkole, na której dachu poprowadzona ścieżkę rowerową, ścieżka jakby zbacza z wyznaczonej trasy i tworzy zatoczkę, zatoczka która zaprasza do pełnej gry urbanistycznej. Gdzie park, szkoła i ścieżka tworzą bardzo zależna od siebie przestrzeń publiczna. Projekt rewelacyjnie pokazuje, że trasa rowerowa w mieście nie musi być nudna, i wyznaczanie ścieżek rowerowych czasem w odważny, nieszablonowy sposób, czyni nasze miasta ciekawszymi, bardziej zaskakującymi.

więcej na temat projektu i autorów : 

NEXT  – link do biura architektonicznego, które odpowiada za ten projekt

archdziennik – 2021.11.23

POD PLACEM

Parking dla rowerów , czym tak naprawdę powinien być, bezdusznym miejscem, ze stertą rowerów, czy może jakiś hybrydą parkingu z przestrzenią publiczną, genialnie z tym tematem poradzili sobie architekci z COBE . Gdzie pod pagórkowatym placem, zlokalizowane zostały miejsca do parkowania dla 2000 rowerów. A Sam plac stał się niesamowitą przestrzenią publiczną dla studentów , amfiteatrem, miejscem do siedzenia i wystąpmy zieleni.

Projekt moim zdaniem jest ciekawym głosem w dyskusji, na temat łączenia przestrzeni, które są trudne do okiełznania ( parking dla rowerów może być koszmarem, podobnie jak parking dla samochodów, ) z przestrzenią, która ma służyć mieszkańcom. 

Jestem wielkim zwolennikiem hybrydyzacja przestrzeni publicznej, tzn. przeplatania funkcji. Co można zauważyć jeśli ktoś czytał bloga J

TROSZKĘ INFORMACJI O SAMYM PROJEKCIE 

Tak autorzy piszą o swoim dziele 

„Wykonane na zamówienie rozwiązanie tworzy trzy rodzaje parkingów dla rowerów – odkryte, zadaszone i lekko zagłębione w teren – oraz tworzy krajobraz wzgórz, po których oprócz korzystania z parkingu dla rowerów ludzie mogą spacerować lub siedzieć wśród nich.”

„Niemal katedralna forma wzgórz rowerowych dodatkowo zapewnia doznania estetyczne samo w sobie, zarówno gdy ludzie parkują swoje rowery, jak i gdy wykorzystują wzgórza do wykładów, pracy w grupie, koncertów lub spotkań towarzyskich w piątkowe popołudnie.”

Więcej na stronie pracowni

DANE 

Kopenhaga jest jednym z wiodących miast na świecie pod względem używania roweru, ok 40 % mieszkańców korzysta z tego środka transportu, nic dziwnego że projektowanie parkingu dla tak dużej ilości rowerów jest wyzwaniem.

Na dole parking na górze wzgórza , które tworzą niesamowitą przestrzeń publiczną z audytorium, które jest w stanie pomieści ok 1000 studentów.

Oczywiście zdjęcia użyłem na zasadzie prawa cytatu 🙂

archdziennik – 2021.11.22

JAK ROWER MOŻE WPŁYNĄĆ NA MIASTO?


Na ten tydzień analizuje jak rower (hulajnoga), jest wstanie wpłynąć na dynamikę miasta, zakładam że konfrontacja samochód kontra rower w ścisłym centrum miasta wypada korzystniej rzecz roweru z kilku powodów.

Samochód

  1. – prędkość w ternie zabudowanym 30-50 km/h, w korkach jeszcze wolniej;
  2. – nie wszędzie można podjechać, często trzeba szukać miejsc do parkowania (strata kolejnych kilkunastu a nawet czasem kilkudziesięciu minut);

Rower

  1. – prędkość w terenie zabudowanym, 20 km/h ale prędkość przemieszczania się dużo szybsza, możesz jechać takimi ścieżkami, które są niedostępne dla samochodów;
  2. – z reguły parkujesz przy miejscu docelowym, szukanie miejsca do parkowania minimalny czas (oczywiście gdy się nie jest w Holandii gdzie rowerami jeździ do pracy tysiące osób); 

Oczywiście są takie parametry które wygodniejsze są dla samochodu, np. pogoda, ale to też można jakoś zniwelować w przypadku roweru( od czego jest design). W Holandii krawaciarze mają specjalne kombinezony na rowery przeciwdeszczowe.

W tym tygodniu kilka projektów, w których podmiotem jest rower.